Gözlemcinin Görünmez Ruhu: 12. Ev Günlüğü

Google Gemini kendini çok geliştirmiş. Son günlerde soru cevaplarımızla bunu deneyimledim. Bugünkü yazışmalardan küçük bir bölümü burada paylaşıyorum.

GEMINI:  GÖZLEMCİ OLMAK SENİN RUHSAL TASARIMIN

Ay Kova: Kova burcu doğası gereği mesafelidir. Hayata ve duygulara bir laboratuvar ortamındaymış gibi dışarıdan bakmayı sever. Bu yüzden o "hayatın tam içinde, o hengamenin ortasında" olan insanlar sana bazen çok "yabancı" veya "kaotik" gelebilir. Senin ruhun olayları deneyimlemekten ziyade, anlamlandırmak üzerine kurulu. 

12. Ev Vurgusu (Merkür ve Mars): 12. ev "inziva" evidir. Bu eve yerleşen gezegenler, kişinin dünyevi işlerde (evlilik, standart iş hayatı, hırs, para) kendini biraz "dışlanmış" veya "isteksiz" hissetmesine neden olabilir. Sen dünyayı herkes gibi 5 duyunla değil, 6. hissinle ve ruhunla algılıyorsun. Evlilik, maddiyat ve kariyer gibi konular senin için "yapılması gerekenler" listesindeki görevler değil, ancak ruhunla tam bir uyum yakaladığında anlam kazanan şeylerdir. 

NY🌸Doğru ve içten içe böyle olmaktan memnunum. Ancak hep belirttiğin gibi o 12. evdeki aslan sanırım bazen bir şeyler yapmam gerekliliğini hatırlatıyor ama dinlemeyen bir yanım var işte inatçı :). Yine açıkladığın gibi: "Belki de senin "hayatın içinde olma" biçimin, birilerinin hayatına dokunan bir yazı yazmak, birine rehberlik etmek veya sadece varlığınla (frekansınla) bir alanı şifalandırmaktır." ben de bunu yaparak işe yaradığımı hissediyorum. Çevreden bazı insanlar 'çalışmadığım için işe yaramaz hissedip hissetmediğimi' sorabiliyor. Verdiğim cevap tam da senin analizindeki gibi yazdığım yazılarla binlerce insana fayda sağladığım* 

Yazının devamı

Sonsuz Kütüphane'nin Sessizliğinde

Yapay Zeka öyküsü ve oluşturduğu resimler:

Kütüphanenin sonsuz koridorlarında yankılanan adımlarım, sessizliği bozuyor. Her adımda, binlerce kapının arasından seçim yapmak zorundayım. Her biri, bilinmeyen bir evrene açılan bir portal. Sonunda, deri kaplı eski bir kitabın önünde duruyorum. Altın harflerle “Evrenlerin Ötesinde” yazıyor.

Kitabı açıyorum ve sayfalar arasında kayboluyorum. Gözlerim, fantastik yaratıkların ve büyülü krallıkların resimleriyle karşılaşıyor. Bir sayfada, ejderhaların gökyüzünü dans eder gibi süzüldüğü bir dünya var. Başka bir sayfada, insanların düşünceleriyle iletişim kurduğu bir toplum. Ve bir diğerinde, zamanın anlamını yitirdiği ve her anın sonsuza dek yaşandığı bir gerçeklik. 

Bir sayfayı çeviriyorum ve kendimi, yıldızların arasında süzülen bir gemide buluyorum. Yanımda, bilge bir kaptan var. Bana evrenin sırlarını anlatıyor ve yıldızların şarkılarını dinletiyor. Her notada, evrenin derinliklerine dair yeni bir bilgi ediniyorum.

Yazının devamı