Wassily Kandinsky, nesnesiz sanatın kuramsal ve pratik temellerini atarak resim sanatında kökten bir dönüşüm başlatır. Sanatçı, figürün ve dış dünyanın bağlayıcı sınırlarını reddederek tuvali tamamen renklerin, çizgilerin ve formların özgürce hareket ettiği saf bir tinsel alana taşır. Onun sanat felsefesi, görselliğin ötesine geçerek ruhsal bir zorunluluğun ifadesi haline gelir. Bu yaklaşım, resmi sadece gözle algılanan bir nesne olmaktan çıkarıp insanın iç dünyasında yankılanan derin bir sorgulama sürecine götürür. Kandinsky’ye göre her form ve renk, doğrudan doğruya insan ruhuna dokunan, orada titreşimler yaratan bağımsız birer varlıktır. Dolayısıyla resim yapmak, fiziksel gerçekliği kopyalamak değil, doğrudan doğruya tinsel bir gerçeklik inşa etmektir.
 |
| Murnau, Yeşil Evli Manzara, 1909 |
