Maskenin Ardındaki Melankoli
Pablo Picasso’nun sanat kronolojisinde, yakın dostu Carlos Casagemas’ın trajik intiharıyla şekillenen ve yoksulların, körlerin, dışlanmışların dünyasını monokrom bir tarzla ele aldığı Mavi Dönem, yerini daha sıcak bir palete bırakır. Sanat tarihçileri tarafından Pembe Dönem olarak adlandırılan bu yeni kesit, ilk bakışta Picasso'nun hayatına giren Fernande Olivier’in yarattığı duygusal dinginliğin ve Paris’teki Montmartre bohemine uyum sağlamasının bir sonucu gibi görünür. Hüzünlü maviler pembe, gül kurusu, toprak tonları ve pastel turuncularla yer değiştirir. Ancak bu geçişle boşluk ve sıkıntı yok olmaz, sadece biçim değiştirerek makyajın ve kostümün arkasına gizlenir. Mavi Dönem resimlerindeki dünyevi olmayanı ve dinsel melankoliyi simgeleyen atmosfer, Pembe Dönem’de sahne ışıklarının altındaki ama aslında topluma en uzak olanların yani sirk çalışanlarının, akrobatların ve palyaçoların dünyasına taşınır.
 |
| Picasso o yıllarda Paris'in Montmarte semtinde yaşıyordu |
Mavi Dönem’in melankolik kapanışını ve Pembe Dönem’in sahne arkası dünyasını müjdeleyen 1904-1905 tarihli Aktör (L'acteur), Picasso'nun etkileyici anlatım gücünü tek bir karakter üzerinden sergileyerek iki dönem arasındaki tam sınır çizgisini belirler. Dikey ve anıtsal boyuttaki tuvalde, sahneye çıkmaya hazırlanan veya provada olan bir aktör, çarpıcı bir vücut jestiyle kollarını uzun ve gösterişli bir biçimde yana doğru açar. Seyirciye arkasını dönmek üzereyken anlık bir hamleyle kafasını geriye çevirirken, gerçek kimliği ile sahnedeki maskesi arasında bir yerde konumlanır. Vücudunun gerçek dışı, El Greco tarzı manierist uzatılmış hatları ve ellerin abartılı kıvrımları, önceki resimlerin yoksulluk çeken bedenlerinin zayıflığını ve kırılganlığını hatırlatır. Ancak buradaki aktör içine kapalı, korumasız değildir. Tam tersine dışa dönük bir özgüven sergiler. Paletinde mavi-gri renklerin soğuk arka planı henüz tamamen terk edilmemiş olsa da oyuncunun giysisindeki soluk pembeler, somon tonları ve leylak yansımaları, sahne ışıklarının yapay dünyasına adım attığını kanıtlar. Picasso bu yapıtla izleyiciye, rol yapanın mı yoksa kostümün içindeki insanın mı daha gerçek olduğu sorusunu yöneltir. Eğlence sektörünün görkemini ve o şovun ardındaki derin insani yalnızlığı tek bir gövdede birleştirir.
 |
Pablo Picasso, Aktör, 1904 |
Bu Çalışmanın Tamamı Dijital Kitaplıkta:
Pablo Picasso’nun 35 sayfa boyunca süren Mavi, Pembe ve Kübist dönem analizlerinin görsellerle yer aldığı, youtube shorts video bağlantılı genişletilmiş monografi çalışmasına (PDF formatında) Google Play Kitaplar ve Shopier dükkanımda ulaşabilirsiniz. Satın alma işleminin ardından sistem, dökümanı e-posta adresinize anında ve otomatik olarak iletir.
Benzer Yazılar:
________________________________
*****Bu sayfalardaki yazıların tüm hakları yazara aittir. Sadece kaynak gösterilerek, yazar adı ve orijinal sayfanın aktif linki belirtilerek alıntı yapılabilir ve paylaşılabilir. Nalan Yılmaz adıyla tüm yazılar 'Creative Commons Attribution Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License' altında tescillidir. 
________________________________
Hiçlikte Bir An'ın yeni yazıları için buraya tıklayarak e-posta bültenine abone olabilirsiniz.
Ne kadar ayrıntılı ve özenli bir yazı. Instagramdaki 3-5 kalıplaşmış cümlelik yazımsılardan ne kadar farklı. Elinize sağlık
YanıtlaSilOkuduğunuz ve yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Sil